Streek-GR Kempen // deel 3: Sint-Lenaarts – Oostmalle

  • 4 min read
Natuurgebied Hoofsweer in Sint-Lenaarts (Brecht)

Deel drie van onze wandeltocht langs de Streek-GR Kempen: van Sint-Lenaarts naar Oostmalle (of anders gezegd: hoe een wandeling van 11 km er plots eentje van 18 km werd 🙈). Het oorspronkelijk plan was om geen al te zware wandeling te maken en rustig onze tijd te nemen. Aangezien we deze regio uit onze duim kenden, mocht dit geen probleem zijn. Niet dus! Slim als we waren beslisten we, tegen beter weten in, om aan de kerk naar rechts i.p.v. links te gaan en pas na een dikke 3 km in Brecht (totaal de omgekeerde richting uit om in Oostmalle te belanden) eens op de kaart te kijken. Blijkbaar bestaat er een GR aanlooproute vanuit Brecht naar Sint-Lenaarts met identiek dezelfde bewegwijzering. Terug naar start en opnieuw beginnen dus!

Deel 1 en/of 2 gemist?
Streek-GR Kempen // deel 1: Hoogstraten – Rijkevorsel
Streek-GR Kempen // deel 2: Rijkevorsel – Sint-Lenaarts

Het startpunt van de wandeling was de Sint-Leonarduskerk (parkeren kan je gemakkelijk en gratis op de parking naast de kerk), ook wel de ‘kathedraal van de heide’ genoemd, in Sint-Lenaarts. Sint-Lenaarts is oorspronkelijk ontstaan in de 13e eeuw rondom een kapel ter verering van de heilige Leonardus en was een gehucht van Brecht. In de 19e eeuw besliste de gemeente om het eens te proberen als kleine zelfstandige en splitste het af van Brecht om uiteindelijk zo’n 100 jaar later terug te fusioneren met haar moedergemeente. Sinds 1977 is Sint-Lenaarts, samen met Sint-Job-in-‘t-Goor, een deelgemeente van Brecht (1, 2).

Vanaf de kerk gingen we richting het kanaal (ten minste tijdens onze tweede poging) en botsten we al vrij onmiddellijk op het monument ter ere van ‘de kleipikkers’ (3). Net zoals Rijkevorsel, is Sint-Lenaarts met de komst van het kanaal Dessel-Turnhout-Schoten lang gekenmerkt geweest door kleiwinning en steennijverheid. Gedurende vele jaren was er intense handarbeid waarbij er klei werd gedolven in de weides en bakstenen werden gebakken in de vele steenbakkerijen langsheen het kanaal. Hierdoor kregen de steenbakkers van Sint-Lenaarts, waaronder Kevins grootvader, de bijnaam ‘kleipikkers’. Er is trouwens een fietsroute uitgestippeld door de betrokken gemeentes doorheen deze regio: ‘de kleidabbersroute’.

Na een paar honderd meter bereikten we ‘Brug 9’ over het kanaal en wandelden we verder langs de oever tot we uiteindelijk afsloegen richting het natuurgebied ‘Kooldries-Hoofsweer’. De oude kleiputten zijn niet allemaal terug opgevuld en een groot deel van deze putten zijn ondertussen gevuld met water en omgeven door bossen en struiken. Zeker de moeite om doorheen te wandelen en om een kijkje te nemen in de vogelobservatiehut.

Eens we uit het natuurdomein waren, wandelden we verder richting Westmalle en liepen we doorheen een droogstaande, oude kleiput (een lager gelegen weide dus 🤷‍♀️) met in de verte nog een uitzicht op oude schoorstenen.

Zicht op drie schoorstenen van de oude steenbakkerijen in Westmalle
Zicht op drie schoorstenen van oude steenbakkerijen in Westmalle

In Westmalle botsten we (niet letterlijk) als eerste op de Sint-Martinuskerk, een gebouw uit de 15e eeuw. Net zoals het voor de meeste Vlaamse kerken geldt, is de huidige kerk niet het originele gebouw, maar werd ze heropgebouwd na vernieling. Het gebouw werd maar liefst 3 keer getroffen door brand en één keer door een zware storm (4).

Net buiten het dorpscentrum bereikten we het ‘Kasteel van Westmalle’. Dit kasteel was oorspronkelijk een oude versterkte hoeve, ‘Hoeve ten Driesche’, waarvan de geschiedenis teruggaat tot 1100. In de 16e eeuw werd de hoeve omgebouwd tot een kasteel dat tot op vandaag nog steeds bewoond wordt door een adellijke familie (5).

Vervolgens kwamen we aan op het grondgebied van onze eindgemeente, Oostmalle. Na een prachtig stukje weide, stampvol paarse klaver bereikten we de ‘Wolfskapel’. Deze 16e-eeuwse kapel (en oudste gebouw in Oostmalle) heeft zowaar een eigen legende:

Een schaap stond vastgebonden aan een paaltje te grazen toen het opgeschrikt werd door een wolf. Het dier trok zich met touw en paal los en vluchtte snel de kapel binnen, achternagezeten door de wolf. Het schaap ontsnapte echter uit de kapel en trok met de paal de deur dicht, zodat de wolf gevangen zat.
Illustratie van de 'Worlfskapel' in Oostmalle

Zo kwamen we dan uiteindelijk na 11 (+ 7) km aan op ons dagdoel: ‘Domein de Renesse’ in Oostmalle, het startpunt van onze volgende wandeling.

Deze wandeling eens zelf maken? Check ’em op wikiloc.